หลวงปู่วัดปากน้ำ Phramongkolthepmuni

หลวงปู่วัดปากน้ำ Phra Mongkolthepmuni

พระพุทธเจ้าเกิดมาในโลกมากน้อยเพียงใด ขนรื้อเอาเวไนยสัตว์ให้ไปนิพพาน ไม่ให้เวียนว่ายมน กรรมวัฏฏ์ วิปากวัฏฏ์ กิเลสวัฏฏ์ ให้จิตหลุดจาก กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา หลุดจากปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌาน จากอากาสานัญจานตนะ วิญญานัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนฌาน ที่เขาเรียกว่า ไตรวัฎฏ์ หลุดจากไตรวัฏฏ์ มีนิพพานเป็นที่ไปมนเบื้องหน้า......นัตถิ สันติ ปรัง สุขัง สุขอื่น นอกจากความหยุด ความนิ่งไม่มี หยุดที่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ถูกทางไปของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ทีเดียว ...... ถ้าว่าจะเข้าไปทางนี้แล้ว ต้องเป็นชั้นๆ ต้องให้พ้นจากกายมนุษย์ มนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียดไปเสีย จะได้พ้นจากกาม เมื่อพ้นจากกามแล้ว ไปติดรูป อีกแล้ว ให้พ้นจากกายรูปพรหม รูปพรหมละเอียดไปเสีย จะได้เลิกติดรูป ไปติดอรูปอีกแล้ว ให้พ้นจากกายอรูปพรหม อรูปพรหมละเอียดไปเสีย จะได้ไม่ติด จะได้ถึงกายธรรม พอไปถึงกายธรรม ก็ติดอีกเหมือนกัน สักกายทิฎฐิ วิจิกิจฉา สีลพตปรามาส ไปตืดเข้าโน่นอีกแล้ว ให้พ้นกายธรรมกายธรรมละเอียดไปเสีย จะได้หลุดไปเข้าถึงกายธรรมโสดา โสดาละเอียด ....ก็ติดกามราคะ พยาบาทอีก ....ให้ถึงกายสกทาคา สกทาคาละเอียด...ยังตืดกามราคะ พยาบาท อย่างละเอียดอยู่ ....เข้าถึงกายพระอนาคา อนาคาละเอียด...ยังไปติด รูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชา .....ให้เข้าถึงกายอรหัตต์ อรหัตต์ละเอียด ....เรียกว่าเข้าถึง วิราคธาตุ วิราคธรรมแล้ว...มีนิพพานเป็นที่ไป.....พระพุทธเจ้าประสงค์อย่างนี้.....เมื่อเข้าถึงธรรมเหล่านี้แล้ว เราจะได้พ้นทุกข์ ออกจากไตรวัฎฎ์สงสาร มีนืะพานเป็นที่ไปเบื้องหน้า..... ... จากหนังสือ มรดกธรรม หน้า403-404 รัตนสูตร โดย วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และสมาคมศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำ